“Als je mij uit het raam duwt, kom ik via de achterdeur stilletjes weer binnen.”

Opdracht van Dennis: schrijf een stuk over niets.

Het niets reageert enigszins verrast als ik aan de telefoon vraag om een interview. Het geeft aan dat het niet zo vaak hiervoor gebeld wordt. Sterker nog, dit is de eerste keer denkt het. 

Voel je je niet eenzaam als zo weinig mensen je opbellen voor een gesprek?
Nee absoluut niet, je moet niet vergeten dat mensen vaak met mij in contact proberen te komen. Zeker in deze tijd.

Hoe bedoel je?
De wereld om jullie [mensen, red.] heen is de afgelopen decennia alleen maar drukker geworden toch? Zeker de laatste jaren is er een trend waarin mensen actief op zoek zijn gegaan naar mij. Het is opvallend, hiervoor wilden mensen alles alleen maar voller en voller hebben. 

Bedoel je dat de mensen massaal gaan ontspullen en ‘het niets’ of ‘de leegte’ gaan opzoeken?
Onder andere. Zoiets als ‘ontspullen’ zal niet van de één op de andere dag gaan gebeuren. Al zolang de mens bestaat probeert hij mij op te vullen, maar de laatste decennia werd het wel erg gek. Het ironische blijkt te zijn dat hoe meer mensen mij proberen op te vullen, hoe leger ze zich lijken te gaan voelen. En vervolgens lijken sommigen weer spullen kwijt te willen, omdat ze ontdekken dat ik er nog steeds ben. Grappig toch? Als je mij uit het raam duwt, kom ik via de achterdeur stilletjes weer binnen.

Je hebt het nu over twee soorten leegtes?
Ja. Ik betreed een mensenleven in ongelofelijk veel verschillende vormen. Een mens kan makkelijk de fysieke leegte om hem heen weghalen, dat is een zwak terrein voor mij. Maar de leegte in iemands hoofd of hart, dat is waar ik echt kan vastbijten. Mensen proberen dat ook te vullen alsof het een fysiek gat is: nieuwe spullen, kleren, een vakantie, lekker eten of een goed boek. Maar het gaat niet, als ik er eenmaal zit ben ik lastig weg te krijgen. Eerst kom ik heel stilletjes en klein. Er kan makkelijk iets voor gezet worden. Maar uiteindelijk ben ik een gat van formaat, dat heel het leven gevuld kan worden.

Is dit niet iets wat overdreven? Ik zie niemand bezwijken onder een ‘innerlijke leegte’.
Wat een absurde opmerking is dit. Het getuigt van mijn macht over je kop! 

Rustig aan, anders koop ik een nieuw boek dat me ontroerd en vul ik je gemakkelijk op.
Zinloos Bas, je weet dat ik er ben. In de schaduw van elke gedachte of beweging die je maakt schuil ik. 

Ben jij er echt alleen maar om mensen op de huid te zitten?
Ik heb mezelf niet gemaakt he. Ik ben ontstaan uit jullie. Bovendien: zonder mij waren jullie er ook niet. Zonder het eindeloze niets waar jullie levens op uitdraaien was er niet zoiets als ‘leven’ en waren jullie niets anders dan een inefficiënte omzetting van sterrenstof naar een ander soort sterrenstof.

En toch zie ik niet iedereen bezwijken onder een innerlijke leegte.
Toegegeven, mensen doen soms geslaagde pogingen om mij te verdrijven. Ze krijgen een kind, worden verliefd, maken vrienden. Het lijkt het enige dat echt afleidt van mij en mijn holle omvang heel even doet krimpen. Maar het lukt niet iedereen. En vergeet niet: ik ben taai, één moment van onoplettendheid doet mij weer groeien. Maak je daar maar geen zorgen om.

Komen we ooit van je af?
Wil je van mij af?

Het scheelt weer een zorg.
Wat is er dan nog van een mens over? Waarom zou hij nog liefhebben? Waartoe dient een mensenleven dan nog?

In principe ben ik van je af als ik geloof in leven na de dood.
Ach hou toch op, waarom zou je jezelf voor de gek houden puur en alleen om mij te verdrijven? Heb jij geen zelfrespect?

Ik weet niet of je jezelf dan voor de gek houdt, bewijzen kunnen wij het beide niet.
[Zuchten] Ja hier kan ik dus helemaal niets mee. En dan alsnog: wil je dat wel? Waarvoor dien je dan te leven?

Misschien om goed te zijn voor anderen?
Waarom zou je? Als het leven toch eeuwig duurt, waarom zou je dan nog iets nuttigs doen. Geniet van elke dag met een hoofdletter G en doe vooral geen moeite ergens voor, want je leeft toch eeuwig. Wat heb je dan verder nog te winnen? Misschien zou je zelfs meer van de ander aantrekken als je gelooft in een einde dat op niets uitkomt. Je hebt elkaar als mensen dan hard nodig om de mensheid door te geven. Zorg voor elkaar en naastenliefde zijn dan erg belangrijk!

Tenzij je gelooft dat niet iedereen aan mij kan ontsnappen, dan zou je hun korte leven misschien iets kunnen verlichten door ze te helpen ja. Maar beste Bas, wil jij dat wel geloven? Wil jij dat niet iedereen aan mij kan ontsnappen?

Misschien kun je mensen helpen aan je te ontsnappen? Door ze te laten geloven in leven na de dood?
Ga toch weg, denk je werkelijk dat dat zin heeft?

Geen idee, kunnen we daar ooit achter komen?
Ik kan daar toch geen antwoord op geven Bas? Je kent nu mijn mening, dat is al heel wat. Ga er verder maar vanuit dat de mens voorlopig blijf vergezellen. Dat ik er gewoon ben, en toch ook weer niet.

Bas Buise – december 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s